Het voordeel van een ongemotiveerd zoontje

t-shirt-silhouetten-rennende-vrouw_a_9210

Jaren geleden had mijn zoon zwemles.Omdat het niet opschoot met het behalen van zijn zwemdiploma en ik niet gemaakt ben om wekelijks ’s ochtends vroeg zonder koffie in een chloorlucht te zitten, had ik een snelcursus geboekt in de herfstvakantie. In een hotel kregen de kinderen elke dag zwemles, een hele week lang. Na afloop van de week kregen ze een mooi certificaat (nee, geen geldig zwemdiploma helaas) en een handdoek met het logo van de zwemschool. Weliswaar een mooie handdoek (we gebruiken hem nog steeds), maar uiteraard niet waar we voor waren gekomen. Met ‘we’ bedoel ik: wij, ouders. Mijn zoon zelf voelde helemaal geen urgentie om snel zijn diploma te behalen en plonsde er wekelijks vrolijk op los terwijl wij om de beurt met brakke hoofden langs de kant stonden.
Twee jaar en vier zwemscholen later heeft hij uiteindelijk zijn diploma’s behaald. Hoe? Gewoon, omdat hij er zelf klaar mee was.

Tijdens die herfstvakantie leerde ik Eva kennen, ook zij wilde haar zoon motiveren tot het snel behalen van zijn diploma. En ook haar lukte dit niet. Maar gezellig was het wel, we hebben er een leuke week van gemaakt.

Vorig jaar heb ik een blog geschreven over sollicitatietrainingen en toen reageerde Eva met de vraag of ik iets voor haar stichting zou kunnen doen. Ik ging me in de stichting verdiepen en raakte geïnspireerd. Eva krijgt een hoop dingen voor elkaar met Single Super Mom , zoals de stichting heet. Ze heeft emancipatieprijzen gewonnen en het mooie van de stichting is dat het eigenlijk een enorm netwerk is, waar een diversiteit aan vrouwen elkaar helpt. Het netwerk is bedoeld voor alleenstaande moeders die het beste uit zichzelf willen halen. En dat zijn er klaarblijkelijk nogal wat, want het is een enorm netwerk. Ook moeders die (weer) een partner hebben blijven vaak aangesloten bij het netwerk omdat ze er toch als ouder alleen voor staan, en omdat zij een warme band met het netwerk hebben.

Ik was hier over aan het nadenken toen ik weer eens met mijn voormalige collega Anneke koffie ging drinken. Anneke en ik hebben altijd veel lol gehad tijdens onze samenwerking en wij raakten al pratende steeds enthousiaster over de stichting en wat wij konden bijdragen. Dus het antwoord op de vraag van Eva was: ‘Ja, wij willen heel graag iets voor de stichting doen!’

Inmiddels hebben we vijf E-trainingen opgenomen en vijf workshops uitgewerkt, en zijn onze trainingen onderdeel van de trainingen Empowerment die op woensdag 8 maart (Internationale Vrouwendag) door niemand minder dan de Koningin worden geopend. En zo heeft een zoontje dat niet wilde leren zwemmen ervoor gezorgd dat ik vanaf komende maand, samen met deze leuke vrouwen, een groep super gemotiveerde alleenstaande moeders ga helpen bij het vinden van hun droombaan. We beginnen in Almere en daarna zullen we ook in andere steden gaan starten met de trajecten.

Wil je er meer over weten, houd de website in de gaten of neem contact met me op.

Delen: Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail