Simten Goren

Simten Goren bracht haar jeugd door in een stad in het oosten van Turkije. Op haar 12e maakten haar ouders een nieuw begin, zij verhuisden van Erzurum naar Istanbul. Simten was toen een puber en de verandering was groot voor haar. Toen zij 27 jaar was leerde zij op haar werk een Israëlische man kennen, hij woonde in Amsterdam. Zij werden verliefd en nu koos Simten zelf voor een nieuw begin in haar leven door naar Nederland te emigreren en bij hem in te trekken. In het Vondelpark interviewde ik haar over haar nieuwe leven in Nederland. Waarom kozen jullie … Lees “Simten Goren” verder

Hannah

Hannah heb ik jaren geleden leren kennen bij de boksschool. Zij liet in 2014 haar oude leven helemaal los.   Hoe ben je op het punt gekomen om alles achter je te laten? Ik had 5 jaar eerder een mooi huis gekocht, helaas met de verkeerde man. Ik werkte freelance als merkenbouwer. Ik bedenk die zinnetjes onder een merk. Nadat mijn relatie uitging en we het huis verkochten, heb ik in Amsterdam vijf jaar lang op tijdelijke plekken gewoond. Daardoor had ik gaandeweg steeds minder spullen. Ik had dus al niet zoveel bezittingen meer toen ik wegging. Tijdens een zomervakantie … Lees “Hannah” verder

Whiskywinkel Mac Mae

In de Czaar Peterstraat in Amsterdam zit sinds augustus 2016 whiskywinkel Mac Mae. Eigenaren zijn Phyllis en Roelf, ook privé partners van elkaar en woonachtig in de buurt. Phyllis heeft altijd gewerkt als grafisch vormgever, en Roelf als bestuursadviseur financiën. Beiden hebben geen ondernemers achtergrond en zijn voor het eerst van hun leven winkelier. Ik interviewde Phyllis. Waarom besloten jullie om een winkel te beginnen? Roelf werkte al heel lang bij dezelfde werkgever en hij wilde weleens wat anders. Hij had het er al heel lang over dat hij het wel zag zitten om een winkel te beginnen. Bij mij … Lees “Whiskywinkel Mac Mae” verder

Van konijn tot fortuin

Mijn broer Stefan ruilde samen met een vriend van een gratis konijn naar een huis in een skigebied in Zuid-Duitsland, en vergokte daarna alles in Las Vegas. Het hele avontuur is vastgelegd in een documentaire en een theatershow. Vandaag de dag kunnen middelbare scholen hun schooltheatervoorstelling boeken.    Hoe ben je op het idee gekomen om te gaan ruilen? Ik wilde een nieuw kinderprogramma maken voor Villa Achterwerk, dat bestaat niet meer, maar een aantal jaren geleden kon je met een goed idee voor een kort kinderprogramma gemakkelijk bij hen terecht. Ik had het idee om kinderen een ruilgame te … Lees “Van konijn tot fortuin” verder

Vragen die niet gesteld zouden moeten worden (en hoe daar op te antwoorden)

Wie het afgelopen seizoen de (overigens geweldige) serie Vechtershart heeft gevolgd heeft kunnen zien hoe het sollicitatiegesprek van Selma verliep. Voor wie het niet heeft gevolgd: Selma is alleenstaande moeder (en kickboks kampioen) en solliciteerde bij een advocatenkantoor. De vragen die aan haar gesteld werden: Heb je kinderen? (ja, een zoontje) Ben je getrouwd? (Nee) Woon je bij je moeder? (huh?) En (the fucking limit:) Is er iets bekend over de vader? Pardon? vroeg Selma. Ja, vroeg de vrouw: Weet je wie de vader is? (..) Gelukkig had Selma een kruiwagentje en werd ze alsnog aangenomen en als ik dit … Lees “Vragen die niet gesteld zouden moeten worden (en hoe daar op te antwoorden)” verder

Het voordeel van een ongemotiveerd zoontje

Jaren geleden had mijn zoon zwemles.Omdat het niet opschoot met het behalen van zijn zwemdiploma en ik niet gemaakt ben om wekelijks ’s ochtends vroeg zonder koffie in een chloorlucht te zitten, had ik een snelcursus geboekt in de herfstvakantie. In een hotel kregen de kinderen elke dag zwemles, een hele week lang. Na afloop van de week kregen ze een mooi certificaat (nee, geen geldig zwemdiploma helaas) en een handdoek met het logo van de zwemschool. Weliswaar een mooie handdoek (we gebruiken hem nog steeds), maar uiteraard niet waar we voor waren gekomen. Met ‘we’ bedoel ik: wij, ouders. … Lees “Het voordeel van een ongemotiveerd zoontje” verder

Schaamteloze zelfpromotie

Dit  weekend stond ik langs het voetbalveld en de trainer vond het tijd voor een wissel. Hij riep tegen de speler die het veld op ging: “En kwaad zijn! Kwaad, omdat je op de bank hebt gezeten!” Ik keek naar de speler en zei tegen degene naast me dat het me geen type leek om snel kwaad te worden. Ze vroeg of ik hem kende. “Nee,” antwoordde ik. “Die indruk maakt hij gewoon op mij.” Een eerste indruk wordt in twee seconden bepaald door al dan niet terechte biases en is per definitie subjectief. De kans is dus groot dat de eerste indruk niet helemaal klopt. Het duurt alleen … Lees “Schaamteloze zelfpromotie” verder

Wat je kunt leren van gebakken banaan.

Op de basisschool had ik een Indonesisch vriendinnetje. De eerste keer dat ik bij haar thuis kwam kreeg ik gebakken banaan te eten. Een ranzig half warm drabje waar ik bijna misselijk van werd. Haar moeder vroeg of ik het lekker vond en uit beleefdheid zei ik ja. Ik zei zelfs dat ik het ‘heel erg lekker’ vond. Toen kon ik niet meer terug. We zijn jaren vriendinnen gebleven en elke keer als ik bij haar kwam moest ik die smerige, speciaal voor mij bereidde banaan weer weg zien te stouwen. Totdat we eens tijdens haar verjaardagsfeestje een spel speelden met een blinddoek. … Lees “Wat je kunt leren van gebakken banaan.” verder

Bucketlist

Het is altijd fijn om iets leuks in het vooruitzicht te hebben, iets waar je je op kunt verheugen, en/of naar toe kunt werken. Tenminste, dat vind ik. Sommige mensen hebben een bucketlist op hun koelkast, zodat ze iedere dag weer worden herinnerd aan waar voor ze ook alweer aan het sparen zijn bijvoorbeeld. Tot een aantal maanden geleden zou dat bij mij niet gaan, ondanks dat ik een grote koelkast heb: mijn bucketlist puilde letterlijk uit van de ideeën, dingen die ik ooit nog eens uit wilde zoeken, wilde ontdekken of gewoon wilde doen. Mijn probleem: ik word nogal snel … Lees “Bucketlist” verder